Ο βιεννέζικος ουρανός

 Μιχάλης Πάτσης 

Ο  βιεννέζικος ουρανός

Κλιμτ, Η ζωφόρος του Μπετόβεν 

Ο ουρανός πάνω από τη Βιέννη είναι πολύχρωμος. Νομίζεις απέραντος, νομίζεις κοντά και μακριά. Δεν είναι τόσο ψηλά στο στερέωμα όπως είναι στην Ελλάδα, ούτε είναι τόσο κοντά, σχεδόν δίπλα σου,  όπως είναι στη Μόσχα. Θυμίζει μια μακρινή ζωγραφιά του Κλίμτ την οποία μπορείς να δεις με μια ματιά. Να ας πούμε θυμίζει τη «Ζωφόρο του Μπετόβεν», ένα έργο που είναι 34 μέτρα και βρίσκεται στο Μουσείο των Ζετσεσιονιστών στο κέντρο της πόλης. 

Ο βιεννέζικος ήλιος, το παλάτι Σενμπρούν

 Ο βιεννέζικος ήλιος 

Το Σενμπρούν 

Ο ήλιος στη Βιέννη είναι ακριβοθώρητος είναι ξεχωριστός. Κοιτάζω τις φωτογραφίες που τράβηξα στο προαύλιο του παλατιού Σενμπρούν και βλέπω ένα φωτεινό διάδρομο να κατεβαίνει από ψηλά τα ουράνια κάτω στη γη. Είναι μια λευκή δέσμη φωτός. Ο ήλιος αυτός μοιάζει με το φως που προέρχεται από μοντέρνα εργοστάσια του ηλεκτρισμού και όχι ακριβώς από τον  ήλιο. Και όμως είναι ηλιακό φως.

Είναι ένα φως ξεχωριστό που  φωτίζει αυτή την ιστορική πόλη στο κέντρο της Ευρώπης. Λες και η ιστορία της όλης φαίνεται στις αποχρώσεις του φωτός της, στις αποχρώσεις ενός  ήλιου ο οποίος άλλοτε φαίνεται και άλλοτε, το πιο πολύ μένει κρυφός για να δίνει τον τόνο στην πόλη αυτή. Ένα φως άλλοτε υπέργηρο και άλλοτε νεαρό.

Οι παλινωδίες του Καποδίστρια

Παρακολουθώντας λαϊκό σινεμά                                      

                                                    Οι παλινωδίες του Καποδίστρια

Η ταινία του Σμαραγδή φαίνεται να έχει συγκινήσει το κοινό και πολλοί θέλουν να την δουν ο καθένας για δικούς του λόγους. Είδα στην αίθουσα ανθρώπους δεν θα φανταζόμουν πως θα πήγαιναν στον κινηματογράφο, αλλά ούτε και μαθητές με τις μητέρες τους και τους γονείς τους που ήθελαν να μάθουν για τη ζωή του πρώτου κυβερνήτη.

Μένη Κουμανταρέα Δυο φορές Έλληνας

 

Μένη Κουμανταρέα             

 

‘Ένα μυθιστόρημα που πρωτοκυκλοφόρησε στις αρχές τού αιώνα και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, στις μέρες μας ξανακυκλοφορεί.

Το έργο αυτό έχει όλα τα χαρίσματα και όλες τις αδυναμίες που εμφανίζουν τα ελληνικά μυθιστορήματα της εποχής εκείνης, αλλά και της σημερινής ακόμα.

Χριστούγεννα στο πάρκινγκ

 

Χριστούγεννα στο πάρκινγκ

Ήταν πέντε το πρωί όταν η Ελένη ξεκίνησε να πάει στην εκκλησία. Ημέρα των Χριστουγέννων. Συνήθιζε εκείνη τη μέρα να πηγαίνει από το πρωί στην εκκλησία. Δεν θυμόταν πώς της μπήκε αυτή η συνήθεια, αφού όταν ήταν μικρότερη ποτέ δεν πήγαινε στην εκκλησία τέτοια μέρα. Οι γονείς της άνθρωποι της πόλης, απομακρυσμένοι από θρησκεία και εκκλησία δεν της έμαθαν την εκκλησία. Η ίδια όμως μεγάλωσε με αντίθετες αρχές από τους γονείς της.

Η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας το 1949

 

Δρ. Μιχάλης Πάτσης

Δρ. Μιχάλης Πάτσης 

Η εθνοκάθαρση  των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας το 1949

Όταν παλαιότερα εργαζόμουνα για ένα βιβλίο Καζαντζάκης και Ρωσία επεδίωξα και πήρα στα χέρια μου έναν κατάλογο αρχείων που διαθέτουν  τα  ΡΓΚΑΣΠΙ - RGASPI,  (Κρατικά Ρωσικά Αρχεία Κοινωνικής Ιστορίας),  για τις σχέσεις της Κομιντέρν και του ΚΚΣΕ (КПСС) με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας (1920-1940).  Μέσα στα αρχεία αυτά, μάλλον από λάθος ή για αιτία που δεν την γνωρίζω υπήρχε και το παρακάτω αρχείο το οποίο παρουσιάζεται εδώ, εξ όσων γνωρίζω, για πρώτη φορά.

Τα Δεκεμβριανά

 

Τα Δεκεμβριανά

Είναι το ιστορικό θέμα των ημερών. Τι εκφράζει άραγε η σκληρή μάχη της Αθήνας η οποία πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβρη του 1944 μεταξύ των κομμουνιστών και των Άγγλων;

Ενδιαφέρουσα είναι η άποψη του Δήμη Πουλάκου (1924-2005) όπως την παρουσιάζει ο Σωτήρης Δημόπουλος στο βιβλίο του.

Ο Αναγνωστάκης ως ποιητής και ως πολίτης!

 Ο Αναγνωστάκης ως ποιητής και ως πολίτης!

Ο Αναγνωστάκης έχει ένα μεγάλο ενδιαφέρον για τα ελληνικά γράμματα. Σίγουρα για την ποίηση, αλλά όχι μόνο. Ήταν πολύ καλός κριτικός της λογοτεχνίας τουλάχιστον, για να μην πω ότι ήταν ακόμα και στοχαστής σημαντικός για την θεωρία της λογοτεχνίας.

Ήταν άνθρωπος που βγήκε μέσα από την Αριστερά της δεκαετίας του 1940, ο οποίος είχε λάβει μέρος στην Αντίσταση και ένιωθε και βίωνε τα δράματα και τα οράματα της Αριστεράς της εποχής.

«Βουγονία, ένα έργο για τις θεωρίες συνωμοσίας»

 

 

Ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος προσεγγίζει τη σημερινή επιστημονική και επιχειρηματική πραγματικότητα με σατιρική αλλά και αποκαρδιωτική και σκληρά επικριτική διάθεση. Αλλά πάνω απ’ όλα εξυψώνει αλλά και συντρίβει το σημερινό περιθωριοποιημένο πνευματικά άνθρωπο που χωρίς να έχει τις δυνατότητες προσπαθεί να κατανοήσει και να επιβάλει ένα δικό του ρυθμό στη ζωή.  Όπως και στα άλλα του έργα η υπόθεση εξελίσσεται αλλά τα δεδομένα είναι τέτοια που τίποτα δεν μαρτυρά πως αναφέρονται στη δική μας πραγματικότητα, όμως αλίμονο όλα είναι τόσο αληθοφανή.

Αλέξης Πάρνης, Είμαι μαχητής του δημοκρατικού στρατού

 

Αλέξης Πάρνης, Είμαι μαχητής του δημοκρατικού στρατού

Το βιβλίο αυτό στηρίζεται σε μικρά αφηγήματα του συγγραφέα που όλα δημοσιεύθηκαν στην  εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού  «Προς τη Νίκη» από τις 25 Φεβρουαρίου ως της 15 Μαρτίου του 1949[1]. Πρώτη φορά τυπώθηκε τον Απρίλιο του 1949 στο τυπογραφείο του βουνού και αποτελούσε ένα μικρό εγκόλπιο για τους αγωνιστές παρτιζάνους που αποτελούνταν από 13 κείμενα.  Στη νεότερη έκδοση αποτελείται από 15 μικροδιηγήματα.  Ως προς τη δομή τους είναι μικρά πεζογραφήματα τα οποία μπορούν να ενταχθούν και σε αυτό το είδος το οποίο αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια. Στα ελληνικά επίσης λέγεται και διηγήματα μπονζάι.