Η Οδύσσεια του Νόλαν: ελληνοπρεπής και συνθετική
Η εγκατάλειψη της Ουκρανίας, η εγκατάλειψη της αλήθειας
Είναι πολλοί Έλληνες οι οποίοι θεωρούν εξυπνάδα να μην αποδέχονται την ουκρανική γλώσσα ως ξεχωριστή γλώσσα ή να μη αποδέχονται το ουκρανικό έθνος ως κάτι ξεχωριστό από το ρωσικό.
Ένα βιβλίο για τη νεανική μνήμη
Η Βουλγαρία, η χώρα της γειτονιάς μας, η τόσο γνωστή και τόσο άγνωστη απο την ιστορία μας προβάλλει μέσα από αυτό το βιβλίο ανασύσταση της φοιτητικής μνήμης μια χώρα φιλική και φιλόξενη, μια χωρα με διεθνισμό και αλληλεγγύη με καλή επιστήμη και σπουδαίους επιστήμονες, μια χώρα που μπορεί να σπουδάζει και να μορφώνει εκπροσώπους άλλων λαών.
Μιχάλης Πάτσης
Τζόζεφ Κόνραντ «Ο
Μυστικός πράκτορας», ένα βιβλίο για την τρομοκρατία
Τζόζεφ Κόνραντ «Ο
Μυστικός πράκτορας», ένα βιβλίο για την τρομοκρατία
Είναι η τρομοκρατία επίκαιρο
ζήτημα ή όχι; Πολύ δύσκολα να μην συμφωνήσει κάποιος με αυτή την άποψη. Η τρομοκρατία αλλού πιο συχνά,
αλλού πιο αραιά απασχολεί νομίζω όλες τις κοινωνίες της εποχής μας. Και ναι μεν,
αν και είναι ένα αλλοπρόσαλλο φαινόμενο
δειλίας και αυτοκαταστροφής, δεν σταματά να απασχολεί τις κοινωνίες Δύσης και Ανατολής.
Η Δεξιά και η Αριστερά
Μιχάλης Πάτσης
Ένα μυθιστόρημα με
κατεστραμμένους ήρωες
Ένα μυθιστόρημα με
κατεστραμμένους ήρωες
Νίκου Κάσδαγλη
«Κεκαρμένοι»
Το μυθιστόρημα αυτό προσφέρει μια
αφήγηση κυρίως σε πρώτο πρόσωπο, αλλά με εναλλαγή του αφηγητή. Διαδραματίζεται
σε ένα στρατόπεδο και σε μια πόλη που φιλοξενεί το στρατόπεδο και τους
φαντάρους. Η τοποθεσία εγγράφεται στη Θεσσαλία γενικά και η πόλη ίσως να είναι
η Λάρισα αλλά όλα αυτά κινούνται αχνά μέσα στην αφήγηση του Κάσδαγλη. Γραμμένο
στο Εμφύλιο ή λίγο μετά μεταφέρει αυτή την εφιαλτική κατάσταση της εμφύλιας
διαμάχης αλλά έμμεσα, μεταφορικά, όχι κυριολεκτικά.
Ο Δημόκριτος στη
Ρωσία και ο Σόλομον Λουριέ
Ένας υπήρξε ο μεγάλος φιλόσοφος ο οποίος ασχολήθηκε με το έργο του Δημοκρίτου συστηματικά και ολόπλευρα. Το έργο του ακόμα και σήμερα εκτιμάται και διαδίδεται. Αυτός είναι ο Σόλομον Γιάκοβλεβιτς Λουριέ (1890-1964) ο οποίος δούλεψε όλη του ζωή για να αναστήσει το έργο του Δημόκριτου, το οποίο ήταν δυσεύρετο.
Μιχάλης Πάτσης
Ο βιεννέζικος ουρανός
Κλιμτ, Η ζωφόρος του Μπετόβεν
Ο ουρανός πάνω από τη Βιέννη είναι πολύχρωμος. Νομίζεις απέραντος, νομίζεις κοντά και μακριά. Δεν είναι τόσο ψηλά στο στερέωμα όπως είναι στην Ελλάδα, ούτε είναι τόσο κοντά, σχεδόν δίπλα σου, όπως είναι στη Μόσχα. Θυμίζει μια μακρινή ζωγραφιά του Κλίμτ την οποία μπορείς να δεις με μια ματιά. Να ας πούμε θυμίζει τη «Ζωφόρο του Μπετόβεν», ένα έργο που είναι 34 μέτρα και βρίσκεται στο Μουσείο των Ζετσεσιονιστών στο κέντρο της πόλης.
Ο βιεννέζικος ήλιος
Ο ήλιος στη Βιέννη είναι ακριβοθώρητος
είναι ξεχωριστός. Κοιτάζω τις φωτογραφίες που τράβηξα στο προαύλιο του παλατιού
Σενμπρούν και βλέπω ένα φωτεινό διάδρομο να κατεβαίνει από ψηλά τα ουράνια κάτω
στη γη. Είναι μια λευκή δέσμη φωτός. Ο ήλιος αυτός μοιάζει με το φως που
προέρχεται από μοντέρνα εργοστάσια του ηλεκτρισμού και όχι ακριβώς από τον ήλιο. Και όμως είναι ηλιακό φως.
Είναι ένα φως ξεχωριστό που φωτίζει αυτή την ιστορική πόλη στο κέντρο της Ευρώπης.
Λες και η ιστορία της όλης φαίνεται στις αποχρώσεις του φωτός της, στις αποχρώσεις
ενός ήλιου ο οποίος άλλοτε φαίνεται και
άλλοτε, το πιο πολύ μένει κρυφός για να δίνει τον τόνο στην πόλη αυτή. Ένα φως
άλλοτε υπέργηρο και άλλοτε νεαρό.
Παρακολουθώντας λαϊκό σινεμά
Οι παλινωδίες του Καποδίστρια
Η ταινία του Σμαραγδή φαίνεται να
έχει συγκινήσει το κοινό και πολλοί θέλουν να την δουν ο καθένας για δικούς του
λόγους. Είδα στην αίθουσα ανθρώπους δεν θα φανταζόμουν πως θα πήγαιναν στον
κινηματογράφο, αλλά ούτε και μαθητές με τις μητέρες τους και τους γονείς τους που
ήθελαν να μάθουν για τη ζωή του πρώτου κυβερνήτη.
