Η ταινία «Φιορδ», ένα σχόλιο στη σημερινή Ευρώπη
Το σκηνικό εκτυλίσσεται στη σημερινή Νορβηγία. Ένα ζευγάρι Ρουμάνων έρχεται να εργαστεί και να κατοικήσει στο χώρα. Η οικογένεια αυτή με τα πέντε παιδιά τους ζει σύμφωνα με τους κανόνες της προτεσταντικής θρησκείας που υπάρχει και στη Νορβηγία. Εξάλλου η μητέρα είναι Νορβηγίδα.
Η εικόνα της συνύπαρξης χαοτική, σκληρή, απάνθρωπη, όμως ο
σκηνοθέτης μια τέτοια εικόνα παρουσιάζει. Το έργο παρακολουθείται με
ενδιαφέρον, σαν θρίλερ, ίσως γιατί ο καθένας καταλαβαίνει πως τα χειρότερα θα
έρθουν!
Βορράς - Νότος, ο βοράς με απόλυτη προσήλωση στα δικαιώματα
και στην εφαρμογή των συνταγματικών επιταγών της πολιτικής κοινωνίας. Παράλληλα
όμως αποστεωμένος από αισθήματα, συναισθήματα, αλληλεγγύη, φιλία. Οι άνθρωποι
είναι κλειστοί στον κόσμο τους, αχάριστοι, δεν προσφέρουν τη βοήθειά τους στον
αδύναμο, είναι υποκριτές και σκληροί, έχουν το ποτό διαφυγή. Ο ρατσισμός και ο
μισανθρωπισμός είναι κυρίαρχος. Η παιδεία είναι φενάκη αυτού του
μισανθρωπισμού. Ο κόσμος των παιδιών δεν έχει κανένα από αυτά τα γνωρίσματα. Οι
άνθρωποι του Βορρά θα ξεκινήσουν μια δίκαιη ίσως, αλλά και παράλογη και
εξευτελιστική δικαστική διαδικασία εναντίον των ανθρώπων από το Νότο, από τα
Βαλκάνια. Για τον Βορρά πράγματι ο άνθρωπος πέθανε! Υπάρχουν νόμοι, οι οποίοι
δεν είναι σίγουρο ποιος τους έχει φτιάξει. Εδώ βρίσκονται οι ακρότητες του
γουοκισμού. Υπάρχει γουοκισμός των φτωχών και γουοκισμός των πλουσίων.
Ο Νότος, είναι παραδοσιακός, στηρίζεται στην αλληλεγγύη και
στην αλληλοβοήθεια, η πίστη στη θρησκεία και στις αξίες παίζει σημαντικό ρόλο.
Ο άνθρωπος του Νότου ζει με αυτές τις αξίες και όχι τους νόμους της πολιτικής
κοινωνίας. Για το Νότο είναι σημαντικό να ζήσει μέσα στην παράδοση στην οποία
γεννήθηκε. Δεν μπορείς να τα βάλει με τον άνθρωπο του Βορρά. Καταλαβαίνει πως
ζώντας σε ένα εχθρικό περιβάλλον θα αποχωρήσει.
Ο Μουγκίου ο Ρουμάνος σκηνοθέτη συζητά πολλά. Σκέφτεται το
παρόν και το μέλλον της Ευρώπης και παραθέτει απόψεις και σκέψεις. Η Ευρώπη θα
συνεχίσει να υπάρχει ή οι άνθρωποι θα κλειστούν στη χώρα τους; Μήπως λέγονται
περισσότερα για τις σχέσεις των Ευρωπαίων από αυτά που ισχύουν στην
πραγματικότητα; Μπορεί ο Νότος να ευδοκιμήσει σε ένα εχθρικό περιβάλλον και
μπορεί να προχωρήσει στηριζόμενος μόνο στην παραδοσιακή του πίστη;
Η ταινία είναι από αυτές που μπορείς βγαίνοντας από αυτήν να
σκεφτείς, να προβληματιστείς.
( Η «Οδύσσεια» δεν είναι τέτοια ταινία, δεν προβληματίζει,
εντυπωσιάζει μόνο. )