Παρακολουθώντας λαϊκό σινεμά
Οι παλινωδίες του Καποδίστρια
Η ταινία του Σμαραγδή φαίνεται να
έχει συγκινήσει το κοινό και πολλοί θέλουν να την δουν ο καθένας για δικούς του
λόγους. Είδα στην αίθουσα ανθρώπους δεν θα φανταζόμουν πως θα πήγαιναν στον
κινηματογράφο, αλλά ούτε και μαθητές με τις μητέρες τους και τους γονείς τους που
ήθελαν να μάθουν για τη ζωή του πρώτου κυβερνήτη.
Μένη Κουμανταρέα
‘Ένα μυθιστόρημα που πρωτοκυκλοφόρησε
στις αρχές τού αιώνα και προκάλεσε μεγάλη εντύπωση, στις μέρες μας ξανακυκλοφορεί.
Το έργο αυτό έχει όλα τα χαρίσματα
και όλες τις αδυναμίες που εμφανίζουν τα ελληνικά μυθιστορήματα της εποχής
εκείνης, αλλά και της σημερινής ακόμα.
Χριστούγεννα στο
πάρκινγκ
Ήταν πέντε το πρωί όταν η Ελένη ξεκίνησε
να πάει στην εκκλησία. Ημέρα των Χριστουγέννων. Συνήθιζε εκείνη τη μέρα να
πηγαίνει από το πρωί στην εκκλησία. Δεν θυμόταν πώς της μπήκε αυτή η συνήθεια,
αφού όταν ήταν μικρότερη ποτέ δεν πήγαινε στην εκκλησία τέτοια μέρα. Οι γονείς της
άνθρωποι της πόλης, απομακρυσμένοι από θρησκεία και εκκλησία δεν της έμαθαν την
εκκλησία. Η ίδια όμως μεγάλωσε με αντίθετες αρχές από τους γονείς της.
Δρ. Μιχάλης
Πάτσης
Δρ. Μιχάλης Πάτσης
Η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας το 1949
Όταν παλαιότερα εργαζόμουνα για ένα βιβλίο Καζαντζάκης και Ρωσία επεδίωξα και πήρα
στα χέρια μου έναν κατάλογο αρχείων
που διαθέτουν τα ΡΓΚΑΣΠΙ - RGASPI,
(Κρατικά Ρωσικά Αρχεία Κοινωνικής Ιστορίας), για τις σχέσεις της Κομιντέρν και του ΚΚΣΕ (КПСС) με το Κομμουνιστικό Κόμμα της
Ελλάδας (1920-1940). Μέσα στα αρχεία
αυτά, μάλλον από λάθος ή για αιτία που δεν την γνωρίζω υπήρχε και το παρακάτω
αρχείο το οποίο παρουσιάζεται εδώ, εξ όσων γνωρίζω, για πρώτη φορά.
Τα Δεκεμβριανά
Είναι το ιστορικό θέμα των ημερών. Τι εκφράζει άραγε η σκληρή
μάχη της Αθήνας η οποία πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβρη του 1944 μεταξύ των
κομμουνιστών και των Άγγλων;
Ενδιαφέρουσα είναι η άποψη του Δήμη Πουλάκου (1924-2005) όπως
την παρουσιάζει ο Σωτήρης Δημόπουλος στο βιβλίο του.
Ο Αναγνωστάκης ως ποιητής και ως πολίτης!
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος
προσεγγίζει τη σημερινή επιστημονική και επιχειρηματική πραγματικότητα με σατιρική
αλλά και αποκαρδιωτική και σκληρά επικριτική διάθεση. Αλλά πάνω απ’ όλα
εξυψώνει αλλά και συντρίβει το σημερινό περιθωριοποιημένο πνευματικά άνθρωπο
που χωρίς να έχει τις δυνατότητες προσπαθεί να κατανοήσει και να επιβάλει ένα
δικό του ρυθμό στη ζωή. Όπως και στα άλλα
του έργα η υπόθεση εξελίσσεται αλλά τα δεδομένα είναι τέτοια που τίποτα δεν μαρτυρά
πως αναφέρονται στη δική μας πραγματικότητα, όμως αλίμονο όλα είναι τόσο αληθοφανή.
Αλέξης Πάρνης,
Είμαι μαχητής του δημοκρατικού στρατού
Το βιβλίο αυτό στηρίζεται σε
μικρά αφηγήματα του συγγραφέα που όλα δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού «Προς τη Νίκη» από τις 25 Φεβρουαρίου ως της
15 Μαρτίου του 1949[1]. Πρώτη
φορά τυπώθηκε τον Απρίλιο του 1949 στο τυπογραφείο του βουνού και αποτελούσε
ένα μικρό εγκόλπιο για τους αγωνιστές παρτιζάνους που αποτελούνταν από 13
κείμενα. Στη νεότερη έκδοση αποτελείται
από 15 μικροδιηγήματα. Ως προς τη δομή
τους είναι μικρά πεζογραφήματα τα οποία μπορούν να ενταχθούν και σε αυτό το
είδος το οποίο αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια. Στα ελληνικά επίσης λέγεται
και διηγήματα μπονζάι.
Κοσμάς Πολίτης «Το Γυρί», Αθήνα 1944
Είναι ένα μυθιστόρημα με φόντο μια λαϊκή γειτονιά της Πάτρας,
την οποία ο συγγραφέας ονομάζει Γυρί. Αυτή
βρίσκεται κοντά στην πλατεία Βούδ (Βούδη
στο κείμενο). Το Γυρί είναι ένας φανταστικός τόπος στον οποίον εκτυλίσσεται μια
τοιχογραφία της σύγχρονης ζωής σε μια μεγάλη πόλη, μιας ζωής ιδωμένης κυρίως
μέσα από τα πάθη και τις επιθυμίες των ανθρώπων. Οι άνθρωποι του Πολίτη είναι
ρεαλιστικοί, γεννιούνται και συνθλίβονται από πάθη και όνειρα τα οποία δεν μπορούν να
αποφύγουν.
Ημερολόγιο Γορτυνίας
Γιάννης Παπανικολάου «Η ζωή εκ τάφου (παιδικές αναμνήσεις από
την κατοχή και τον εμφύλιο) » εκδόσεις Αλφειός 2017.
Ο Γιάννης Παπανικολάου είναι δικηγόρος και κατάγεται από τη
Ζάτουνα. Το βιβλίο περιέχει αναμνήσεις
από την κατοχή και τον Εμφύλιο κυρίως από τη Ζάτουνα αλλά και την ευρύτερη
περιοχή. Υπάρχει μεγάλη αναφορά για την ενέδρα που έστησαν οι αντάρτες του Βρετεμπούγα,
γίνεται αναφορά για τα Λουτρά και τα άλλα χωριά της Ηραίας, για τη Δημητσάνα,
τη Μεγαλόπολη καθώς και άλλα μικρότερα χωριά, όπως τον Ατσίλοχο, την Μάκρη, τη
Ζέρζοβα. Ο Συγγραφέας γραφεί το κείμενο
αυτό σε ώριμη ηλικία, 2017, πρώτη έκδοση και σε αυτό διαφαίνεται σίγουρα η παιδική
οπτική γωνία, αλλά είναι καθαρισμένη από την προσωπική ματιά και την ματιά του
μεγάλου ανθρώπου.